شرکت پرشین فورواردر با سالها تجربه درخشان در حوزه حمل و نقل بین المللی و ترخیص کالا از گمرک آماده ارائه سریعترین و مطمئنترین خدمات در مسیرهای هوایی، دریایی، زمینی، ریلی و ترکیبی است. ما با تکیه بر تیمی متخصص و شبکهای گسترده در سراسر جهان، فرآیند حمل کالا را از مبدا تا مقصد بدون دغدغه برای شما مدیریت میکنیم. اگر به دنبال سرویسی امن، حرفهای و هماهنگ با استانداردهای روز دنیا هستید، پرشین فورواردر انتخابی هوشمندانه است. همراه شما در هر مرز و مسیر!
صادرات خاویار ایرانی چه مراحلی دارد؟
صادرات خاویار، به عنوان یکی از ارزشمندترین محصولات پروتئینی، فرآیندی پیچیده و دقیق دارد که نیازمند رعایت مجموعهای از قوانین و استانداردهای داخلی و بینالمللی است. این فرآیند به دلیل حفظ کیفیت، اصالت و جلوگیری از قاچاق گونههای در معرض خطر، بسیار حساس است. در ادامه به مراحل، مدارک و شرایط لازم برای صادرات این محصول گرانبها پرداخته میشود.
مراحل و فرآیند صادرات خاویار
صادرات خاویار یک زنجیره مشخص از اقدامات است که هر صادرکننده باید به دقت آن را دنبال کند. این فرآیند از تهیه محصول آغاز شده و با رسیدن آن به دست مشتری در کشور مقصد به پایان میرسد.
- اخذ کارت بازرگانی و مجوزهای اولیه: اولین قدم، ثبت شرکت و دریافت کارت بازرگانی است. سپس باید برای فعالیت در زمینه صادرات خاویار از سازمانهای مربوطه مانند شیلات و دامپزشکی مجوزهای لازم را کسب کرد.
- دریافت سفارش و صدور پیشفاکتور: پس از یافتن مشتری در بازار هدف، مذاکرات اولیه برای تعیین نوع، مقدار و قیمت محصول انجام میشود. سپس صادرکننده یک پیشفاکتور (Proforma Invoice) صادر میکند که شامل تمام جزئیات معامله است.
- تأمین و بستهبندی محصول: پس از تأیید پیشفاکتور توسط مشتری، صادرکننده خاویار با کیفیت مورد نظر را تأمین کرده و آن را در بستهبندیهای استاندارد و بهداشتی قرار میدهد. بستهبندی باید به گونهای باشد که دمای محصول حفظ شود و در طول حملونقل آسیب نبیند. استفاده از بستهبندی یونولیتی و یخ خشک برای حفظ دمای مناسب بسیار ضروری است.
- اخذ مجوزهای صادراتی: این مرحله حساسترین بخش فرآیند است و شامل دریافت چندین مجوز از نهادهای مختلف میشود.
- ارسال و حملونقل: به دلیل فسادپذیر بودن خاویار، حملونقل آن باید به صورت هوایی و در کوتاهترین زمان ممکن انجام شود. محصول در کانتینرهای مخصوص و با کنترل دما به گمرک فرودگاه منتقل میشود و پس از بازرسیهای نهایی و تأیید مدارک، برای ارسال به کشور مقصد آماده میگردد.
- ترخیص در گمرک مقصد و تحویل: پس از ورود کالا به کشور مقصد، واردکننده با ارائه مدارک و مجوزهای لازم، از جمله مجوز واردات سایتس که از مرکز مربوطه در کشور خود اخذ کرده، اقدام به ترخیص کالا میکند و سپس محصول به دست مشتری نهایی میرسد.
شرایط و الزامات مهم صادرات خاویار
صادرات خاویار، فراتر از یک فرآیند تجاری ساده، نیازمند رعایت دقیق قوانین و مقررات است. برخی از شرایط کلیدی به شرح زیر است:
- نوع خاویار: با توجه به قوانین بینالمللی برای حفاظت از گونههای دریایی، صادرات خاویار دریایی ممنوع است و تنها خاویار پرورشی مجوز صادرات دریافت میکند. این امر به حفظ تعادل اکوسیستمهای آبی کمک میکند.
- میزان مجاز: برای صادرات تجاری، معمولاً حداقل وزن مشخصی (مثلاً ۵ کیلوگرم) در نظر گرفته میشود تا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد. همچنین، میزان مجاز برای خروج خاویار به صورت مسافری نیز محدود است (مثلاً ۱۲۵ گرم) و در این میزان، نیازی به اخذ مجوز سایتس نیست.
- بستهبندی و نگهداری: خاویار باید در ظروف استاندارد، در شرایط دمایی مناسب (معمولاً در یخ خشک) و به صورت کاملاً بهداشتی بستهبندی شود تا کیفیت و طعم آن تا زمان رسیدن به مقصد حفظ شود.
- تعرفه گمرکی: خاویار دارای کد تعرفه گمرکی مشخصی است و صادرکننده باید از قوانین و تعرفههای مربوط به کشور مقصد نیز مطلع باشد.
قوانین صادرات خاویار ایرانی چیست؟
صادرات خاویار از ایران، یک فرآیند تجاری تخصصی است که به شدت تحت نظارت نهادهای داخلی و بینالمللی قرار دارد. این قوانین با هدف حفظ ذخایر ماهیان خاویاری، اطمینان از کیفیت محصول و مبارزه با قاچاق وضع شدهاند. شناخت دقیق این مقررات برای هر صادرکنندهای که به دنبال موفقیت در بازارهای جهانی است، ضروری است.
قوانین مربوط به نوع و منشأ خاویار
یکی از مهمترین قوانین صادرات، به منشأ خاویار مربوط میشود. به دلیل کاهش شدید ذخایر دریایی ماهیان خاویاری، صادرات خاویار از این منبع به شدت محدود و تقریباً ممنوع است.
- خاویار پرورشی: طبق قوانین ملی و بینالمللی، صادرات خاویار تنها از طریق مزارع پرورشی مجاز است. این مزارع تحت نظارت دقیق قرار دارند و باید استانداردهای مشخصی را برای پرورش ماهیان، کیفیت آب، نوع غذا و شرایط بهداشتی رعایت کنند. خاویار تولیدی در این مزارع دارای کد شناسایی و پلاک مخصوص است که منشأ آن را به طور کامل مشخص میکند.
- خاویار دریایی: صادرات خاویار حاصل از صید از دریا (خاویار وحشی) به دلیل حفظ گونههای در خطر انقراض، ممنوع است. هرگونه تلاش برای صادرات خاویار دریایی، به منزله قاچاق تلقی شده و با برخورد قانونی شدید مواجه خواهد شد.
قوانین بستهبندی و حملونقل
خاویار یک محصول حساس و فسادپذیر است و شرایط بستهبندی و حمل آن تحت قوانین سختگیرانهای قرار دارد تا کیفیت محصول در طول فرآیند صادرات حفظ شود.
- بستهبندی استاندارد: خاویار باید در ظروف استاندارد و بهداشتی، معمولاً از جنس شیشه یا قوطیهای فلزی مخصوص، بستهبندی شود. این ظروف باید قابلیت نگهداری در دمای پایین را داشته باشند.
- حفظ زنجیره سرد: برای جلوگیری از فاسد شدن، محصول باید در تمام مراحل حملونقل در دمای مناسب (معمولاً بین ۲- تا ۴- درجه سانتیگراد) نگهداری شود. به همین منظور، از بستهبندیهای عایق مانند یونولیت و استفاده از یخ خشک یا ژل پک استفاده میشود.
- حملونقل هوایی: به دلیل ضرورت حفظ زنجیره سرد و سرعت بالا، حملونقل خاویار صادراتی اغلب به صورت هوایی انجام میشود. این روش تضمین میکند که محصول در کوتاهترین زمان ممکن به دست مشتری میرسد.
قوانین مربوط به حجم و تعرفه
مقادیر و تعرفههای گمرکی نیز از جمله مواردی هستند که در قوانین صادرات خاویار مورد توجه قرار میگیرند.
- صادرات تجاری: برای صادرات تجاری، معمولاً حداقل حجم مشخصی (مثلاً بیش از ۵ کیلوگرم) از خاویار در نظر گرفته میشود.
- خروج مسافری: هر مسافر میتواند مقدار محدودی خاویار (معمولاً تا ۱۲۵ گرم) را بدون نیاز به مجوز سایتس از کشور خارج کند. این مقدار برای مصارف شخصی است و صادرات تجاری محسوب نمیشود.
- تعرفه گمرکی: خاویار دارای کد تعرفه گمرکی مشخصی است و صادرکننده باید از تعرفههای گمرکی و مالیاتهای مربوط به کشور مقصد نیز مطلع باشد.
مجوزهای لازم برای صادرات خاویار کدام است؟
صادرات خاویار از ایران، به دلیل ارزش بالا و حساسیت محیطی گونههای ماهی خاویاری، تحت قوانین و مقررات سختگیرانهای قرار دارد. فرآیند قانونی صادرات این محصول نیازمند دریافت چندین مجوز اصلی از نهادهای دولتی و بینالمللی است. در ادامه به مهمترین این مجوزها، به ویژه مجوز سایتس (CITES)، به تفصیل پرداخته شده است.
مجوزهای کلیدی برای صادرات خاویار
هر صادرکنندهای که قصد دارد خاویار را به صورت قانونی از ایران خارج کند، باید مجموعهای از مجوزها را تهیه کند که هر کدام نقش حیاتی در تأیید سلامت، اصالت و قانونی بودن محصول دارند.
- مجوز سایتس (CITES):
- اهمیت: این مجوز مهمترین و حیاتیترین مدرک برای صادرات خاویار است. کنوانسیون تجارت بینالمللی گونههای در معرض خطر انقراض جانوران و گیاهان وحشی (CITES)، به منظور کنترل تجارت گونههای در خطر انقراض، مانند ماهیان خاویاری، ایجاد شده است.
- نقش: مجوز سایتس تضمین میکند که خاویار صادرشده از منابع قانونی و تحت نظارت به دست آمده است و از صید غیرقانونی ماهیان خاویاری وحشی جلوگیری میکند. این مجوز نشان میدهد که خاویار مورد نظر کاملاً پرورشی است و برای تولید آن به گونههای دریایی آسیب نرسیده است.
- نحوه اخذ: در ایران، این مجوز توسط سازمان شیلات ایران صادر میشود و مزارع پرورشی خاویار باید استانداردهای سختگیرانه این سازمان را رعایت کنند. هر بسته خاویار پرورشی دارای کد شناسایی و میکروچیپ است که اطلاعات مربوط به منشأ آن را در خود جای داده است.
- نکته مهم: صادرات خاویار وحشی (صید شده از دریا) به دلیل قوانین بینالمللی کاملاً ممنوع است و تنها خاویار پرورشی اجازه صادرات دارد.
- مجوز دامپزشکی:
- اهمیت: این مجوز سلامت و بهداشت محصول را تأیید میکند. خاویار به عنوان یک ماده غذایی حساس، باید از نظر میکروبی و کیفی تأیید شده باشد.
- نقش: این مجوز اطمینان میدهد که محصول در تمامی مراحل تولید، فرآوری و بستهبندی از استانداردهای بهداشتی لازم برخوردار بوده است. این مدرک برای ورود محصول به بسیاری از کشورها، به ویژه در اروپا و آمریکای شمالی، الزامی است.
- نحوه اخذ: مجوز دامپزشکی از سوی سازمان دامپزشکی کشور صادر میشود.
- گواهی مبدأ:
- اهمیت: گواهی مبدأ، کشور سازنده یا تولیدکننده کالا را تأیید میکند.
- نقش: این گواهی برای اعمال تعرفههای گمرکی و قوانین تجاری بین کشورها ضروری است. همچنین به مشتریان اطمینان میدهد که محصول واقعاً از ایران صادر شده است.
- نحوه اخذ: این گواهی توسط اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران صادر میشود.
- کارت بازرگانی:
- اهمیت: هر شخص حقیقی یا حقوقی که قصد فعالیت در زمینه صادرات و واردات را دارد، باید این کارت را تهیه کند.
- نقش: کارت بازرگانی به عنوان شناسنامه فعالیتهای تجاری بینالمللی صادرکننده عمل میکند.
- نحوه اخذ: این مدرک نیز از اتاق بازرگانی دریافت میشود.
انواع خاویارهای صادراتی ایران
۱. خاویار بلوگا (Beluga Caviar)
خاویار بلوگا که از بزرگترین ماهی خاویاری، یعنی فیلماهی، به دست میآید، در صدر فهرست گرانترین و مرغوبترین خاویارهای جهان قرار دارد. این نوع خاویار به دلایل زیر از اهمیت ویژهای برخوردار است:
- ویژگیهای ظاهری: دانههای خاویار بلوگا بسیار درشت و درخشان هستند و اندازهی آنها به قطر ۳ تا ۴ میلیمتر میرسد. رنگ این دانهها از خاکستری روشن تا سیاه متغیر است، که هرچه روشنتر باشد، ارزش آن بیشتر است.
- طعم و بافت: طعم آن بسیار ملایم، کرهای و لطیف است و بافت آن به گونهای است که به راحتی در دهان باز میشود. این ویژگی باعث میشود تا بلوگا به عنوان خاویاری با طعم و مزه بینظیر شناخته شود.
- بستهبندی: خاویار بلوگا معمولاً در ظروف شیشهای یا فلزی با درب آبی رنگ بستهبندی میشود که به عنوان نشانهی اصالت و کیفیت آن شناخته شده است.
۲. خاویار آسترا یا اوزون برون (Osetra Caviar)
خاویار آسترا که از ماهی تاسماهی (چالباش) به دست میآید، پس از بلوگا، در ردهی دوم پرفروشترین و محبوبترین خاویارهای صادراتی ایران قرار دارد. این نوع خاویار دارای ویژگیهای متمایزی است:
- ویژگیهای ظاهری: دانههای آن به نسبت بلوگا کمی کوچکتر هستند (حدود ۲ تا ۳ میلیمتر). رنگ دانهها متنوعتر است و شامل طیفهایی از قهوهای، خاکستری تیره، طلایی، و حتی کهربایی میشود. دانههای طلایی و کهربایی آسترا از ارزش بیشتری برخوردارند.
- طعم و بافت: طعم آن قویتر و پیچیدهتر از بلوگا است و یادآور طعم آجیل و بوی دریا است. بافت آن کمی سفتتر از بلوگا است و به هنگام خوردن، دانههای آن زیر دندان احساس میشوند.
- بستهبندی: بستهبندی خاویار آسترا اغلب با دربهای زردرنگ یا طلایی مشخص میشود.
۳. خاویار سوروگا (Sevruga Caviar)
خاویار سوروگا که از ماهی اوزونبرون استخراج میشود، سومین گونهی اصلی خاویار صادراتی ایران است. این نوع خاویار با وجود دانههای ریزتر، محبوبیت زیادی دارد.
- ویژگیهای ظاهری: دانههای سوروگا کوچکترین اندازه را در میان خاویارهای اصلی دارند (حدود ۱.۵ تا ۲ میلیمتر). رنگ آنها معمولاً خاکستری تیره تا سیاه است.
- طعم و بافت: طعم آن قوی و کمی تند است و برخی آن را شورتر از دو نوع دیگر میدانند. دانههای آن ترد و بافتی سفتتر دارند.
- بستهبندی: بستهبندی خاویار سوروگا اغلب با دربهای قرمز رنگ مشخص میشود.
مقایسهی خاویارهای صادراتی
برای درک بهتر تفاوتها، میتوان این سه نوع خاویار اصلی را از جنبههای مختلف مقایسه کرد:
| معیار | بلوگا (Beluga) | آسترا (Osetra) | سوروگا (Sevruga) |
| منشأ | فیلماهی | تاسماهی (چالباش) | اوزونبرون |
| اندازه دانه | بسیار درشت (۳-۴ میلیمتر) | متوسط (۲-۳ میلیمتر) | ریز (۱.۵-۲ میلیمتر) |
| رنگ دانه | خاکستری روشن تا سیاه | قهوهای، طلایی، کهربایی | خاکستری تیره تا سیاه |
| طعم | ملایم و کرهای | قوی و آجیلی | قوی و تند |
| ارزش تجاری | بسیار بالا | بالا | متوسط |
قیمت و تعرفه صادرات خاویار ایران
قیمتگذاری و تعرفههای صادراتی خاویار از ایران، فرآیندی پیچیده و پویا است که تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. این عوامل شامل نوع خاویار، کیفیت آن، نرخ ارز، هزینههای بستهبندی و حملونقل و همچنین تقاضای بازارهای بینالمللی هستند.
۱. قیمتگذاری خاویار صادراتی
قیمت خاویار صادراتی با قیمت مصرف داخلی تفاوت چشمگیری دارد. قیمتها به دلیل ارزش بالای محصول و نوسانات نرخ ارز، اغلب به دلار یا یورو اعلام میشوند.
- عوامل مؤثر بر قیمت:
- نوع خاویار: گرانترین خاویار، خاویار بلوگا است و پس از آن آسترا و سوروگا قرار دارند. خاویارهای کمیابتر مانند خاویار بلوگا الماس نیز قیمتهای بسیار بالاتری دارند.
- کیفیت و درجهبندی: خاویار بر اساس اندازه دانه، رنگ، طعم و بافت درجهبندی میشود. هرچه دانهها درشتتر، رنگ روشنتر و طعم آن بهتر باشد، قیمت بالاتر میرود.
- هزینههای جانبی: هزینههای بستهبندی استاندارد، اخذ مجوزهای لازم (مانند سایتس و دامپزشکی)، و هزینههای بالای حملونقل هوایی نیز بر قیمت نهایی تأثیرگذارند.
- بازه قیمت: به طور کلی، قیمت هر کیلوگرم خاویار صادراتی بسته به نوع و کیفیت آن متفاوت است. به عنوان مثال، قیمت هر کیلو خاویار بلوگا صادراتی میتواند از حدود ۱۶۰۰ یورو آغاز شده و بر اساس گرید آن به چندین برابر افزایش یابد.
۲. تعرفه گمرکی صادرات خاویار
یکی از مزیتهای صادرات خاویار از ایران، تعرفه گمرکی پایین آن است که به منظور تشویق به صادرات و ارزآوری در نظر گرفته شده است.
- کد تعرفه (HS Code): خاویار دارای کد تعرفه گمرکی مشخصی است (معمولاً در زیرمجموعه ۱۶۰۴). این کد برای شناسایی محصول در گمرکات کشور مبدأ و مقصد استفاده میشود.
- حقوق ورودی و تعرفه صادرات: مطابق با مقررات گمرکی ایران، خاویار به دلیل ماهیت صادراتی و ارزآوری بالا، مشمول عوارض و تعرفه صادراتی سنگین نیست. این سیاست به صادرکنندگان اجازه میدهد تا با قیمت رقابتیتری در بازارهای جهانی حضور پیدا کنند. البته باید هزینههای جانبی مربوط به ترخیص کالا در گمرک مقصد را نیز در نظر گرفت.
سودآوری صادرات خاویار
صادرات خاویار، با توجه به اختلاف قیمت چشمگیر بین بازار داخلی و خارجی، یک فعالیت تجاری با سودآوری بالا محسوب میشود. این اختلاف قیمت ناشی از ارزش دلاری محصول در بازارهای بینالمللی و توانایی صادرکننده در فروش مستقیم به مشتریان خارجی است.
عوامل کلیدی در سودآوری صادرات خاویار:
- اختلاف قیمت: خاویار در بازارهای اروپایی و آمریکایی به قیمتهای بسیار بالاتری نسبت به قیمت داخلی ایران به فروش میرسد. این اختلاف قیمت، حاشیه سود قابل توجهی را برای صادرکننده ایجاد میکند. به طور میانگین، قیمت هر کیلوگرم خاویار پرورشی ایران در بازارهای جهانی بین ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار یا بیشتر ارزشگذاری میشود.
- ارزآوری: صادرات خاویار به طور مستقیم منجر به ورود ارزهای خارجی (دلار و یورو) به کشور میشود. این ارزآوری، خاویار را در کنار محصولاتی مانند زعفران، به یکی از پرارزشترین اقلام صادراتی ایران تبدیل کرده است.
- تولید داخلی و پایداری عرضه: در گذشته، تولید خاویار به شدت وابسته به صید از دریای خزر بود که با ممنوعیت صید، این منبع از بین رفت. اما با توسعه مزارع پرورش ماهی خاویاری، پایداری در تولید و عرضه محصول تضمین شده است. این امر به صادرکنندگان اجازه میدهد تا با برنامهریزی بلندمدت، بازارهای هدف را به صورت پایدار تأمین کنند.
ریسکها و چالشهای صادرات خاوریار:
- هزینههای اولیه: راهاندازی یک مزرعه پرورش ماهی خاویاری یا حتی آغاز فعالیت صادراتی، نیازمند سرمایهگذاری اولیه قابل توجهی است.
- مدارک و قوانین: دریافت مجوزهای متعدد، به ویژه مجوز سایتس، فرآیندی زمانبر و پیچیده است که نیازمند دقت و رعایت کامل قوانین است.
- رقابت: کشورهای دیگری نیز در زمینه تولید و صادرات خاویار فعال هستند و رقابت در بازار جهانی میتواند چالشبرانگیز باشد.
- تحریمها و محدودیتهای تجاری: برخی محدودیتهای بانکی و تجاری میتوانند فرآیند دریافت وجه و انتقال کالا را دشوار کنند.
میزان و آمار صادرات خاویار ایران
در گذشته، ایران بزرگترین صادرکننده خاویار جهان بود، اما با کاهش شدید ذخایر دریایی، سهم ایران در بازار جهانی به شدت کاهش یافت. در سالهای اخیر، با توسعه و گسترش مزارع پرورش ماهیان خاویاری، آمار صادرات مجدداً روند رو به رشدی را تجربه کرده است.
- آمارهای کلی: بر اساس گزارش سازمان شیلات ایران، در سال ۱۴۰۱ (۲۰۲۲)، تولید کل خاویار کشور به حدود ۱۸.۵ تن رسید که از این میزان، ۵.۵ تن به کشورهای مختلف صادر شده است. این آمار نشاندهنده یک رشد قابل توجه نسبت به سالهای گذشته است.
- رشد صادرات: در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴)، صادرات خاویار از نظر وزنی ۴۴ درصد و از لحاظ ارزشی ۲۸ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل رشد داشته است. این رشد نشاندهنده افزایش تقاضا و توانایی تولید داخلی برای پاسخگویی به بازارهای جهانی است.
- میزان تولید: پیشبینیها نشان میدهد که تولید خاویار پرورشی کشور در سال ۱۴۰۳ به ۲۵ تن و تا پایان برنامه هفتم توسعه به ۱۴۰ تن خواهد رسید. این افزایش تولید، پتانسیل بالایی برای افزایش سهم ایران در بازار جهانی ایجاد میکند.
بهترین کشورها برای صادرات خاویار
محبوبیت خاویار ایرانی، به ویژه خاویار بلوگا، در سطح جهان رو به افزایش است. بازارهای اصلی خاویار ایرانی در مناطق مختلف جهان قرار دارند که هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارند. این کشورها را میتوان در چند دستهی کلی تقسیم کرد:
- کشورهای اروپایی: اروپا یکی از بزرگترین مصرفکنندگان خاویار لوکس در جهان است. کشورهای این قاره به دلیل فرهنگ مصرف خاویار در رستورانهای مجلل و فروشگاههای تخصصی، بازارهای مهمی برای صادرات خاویار ایرانی به شمار میروند.
- امارات: این کشور به عنوان یک هاب تجاری بزرگ در منطقه، به عنوان دروازه ورود خاویار ایرانی به سایر کشورها، به ویژه در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا عمل میکند. امارات متحده عربی یکی از بزرگترین خریداران خاویار ایرانی است.
- بلژیک: بلژیک، به دلیل موقعیت استراتژیک و شبکه توزیع قوی، به یکی از مهمترین مقاصد صادراتی خاویار ایرانی در اروپا تبدیل شده است.
- آلمان و فرانسه: این دو کشور دارای بازارهای بزرگ و ثروتمندی برای محصولات غذایی لوکس هستند. رستورانهای گرانقیمت و خردهفروشیهای تخصصی در آلمان و فرانسه، خریداران اصلی خاویار ایرانی هستند.
- سایر کشورهای اروپایی: ژاپن، انگلستان، سوئیس، قطر، و سنگاپور نیز از دیگر مقاصد مهم خاویار ایرانی هستند که به دلیل تقاضای بالا و سطح زندگی مناسب، بازارهای جذابی برای صادرکنندگان ایرانی محسوب میشوند.
- کشورهای آسیایی: در سالهای اخیر، تقاضا برای خاویار در کشورهای آسیایی، به ویژه در شرق و جنوب شرق آسیا، به شدت افزایش یافته است.
- ژاپن: ژاپن به دلیل فرهنگ غذایی غنی و ارزش بالایی که برای محصولات باکیفیت قائل است، یکی از بازارهای پررونق برای خاویار ایرانی به شمار میرود.
- هنگکنگ و سنگاپور: این دو منطقه به دلیل موقعیت هاب تجاری و وجود مصرفکنندگان با توان خرید بالا، مقاصد مهمی برای خاویار ایرانی هستند.
- بازارهای نوظهور:
- برخی کشورهای دیگر در آمریکای لاتین و آفریقا نیز به تازگی وارد فهرست خریداران خاویار ایرانی شدهاند که نشاندهنده گسترش بازار هدف ایران است.
